کوچيک تر که بودم فکر مي کردم بارون اشک خداست ولي مگه خدا هم گريه مي کنه چرا بايد دل خدا بگيره!!!! دوست داشتم زير بارون قدم بزنم تا بوي خدا رو حس کنم اشک خدا را تو يه کاسه جمع کنم تا هر وقت دلم گرفت کمي بنوشم تا پاک و آسماني شوم! آسمان که خاکستري مي شد دل منم ابري مي شد حس ميکرم که آدما دل خدا رو شکستند و يا از ياد خدا غافل شدند همه مي گفتند باران رحمت خداست ولي حس کودکانه من مي گفت خدا دلش از دست آدما گرفته

داداش ناصر راس میگه 

من همون تنهاترينم که دلم رو به عشق تو سپردم

تو همون اميد بودنی که به اميد تو هنوز نمردم

من همون خيلی ديوونم که هميشه عاشقت ميمونم

تو همون معشوق نابی که روز و شب اسمتو ميخونم

من همون خسته ترينم که ديگه طاقت دوريتو ندارم

تو همونی که آرزومه دست تو دست گرم تو بذارم

من همون دريای دردم که ميخوام دورت بگردم

تو همونی که اگه بخندی منم با خنده هات ميخندم

من همون عاشق ترينم که اگه بخوای واست ميميرم

تو همون فرشته نجاتی که يه روز ميای و نميذاری من بميرم

من همون بدون ماهم که حتی ستاره هم ندارم

تو همون ماه و ستارم که با تو ديگه هيچی کم ندارم

کاش قلبم درد پنهانی نداشت

سینه ام هرگز پریشانی نداشت

کاش صفحه های آخر تقدیم عشق

حرفی از یک روز بارانی نداشت

کاش می شد راه،سخت عشق را

بی خطر پیمود قربانی نداشت

شهر من شوشتر

هنگام عبور از باغ گل سرخ،گل سرخی را به شدت غمگین دیدم،

علت رو پرسيدم؟

گفت: دلم گرفته

گفتم: از چه کسي؟

گفت: از يک دوست

گفتم: کدام دوست؟

گفت: گل نيلوفر را مي گويم

کمي با دقت نگريستم و ساقه رونده نيلوفر را به دور ساقه آن ديدم.

گفتم: چون نيلوفر به دور ساقه ات پيچيده و بالا رفته ناراحتي؟

گفت: نه، من خودم دستش را گرفتم تا بالا بيايد. اما همينکه قدش از من بلندتر شد، نرده هاي آهني باغ را به من ترجيح داد و به دور آنها پيچيد

خيلي عصباني شدم، چقدر از نيلوفر بدم آمده بود، ناخودآگاه کمر خم کردم تا نيلوفر قدرناشناس را از ريشه در بياورم،

اما ناگهان گل سرخ خاري به شدت در دستانم فرو کرد و گفت: شرط مهمان نوازي نبود، اما به هر حال نيلوفر دوست من است ! ! ...

یه کار خوب

دیروز یه کار خوب کردم. می دونی چی کار؟ دیگه آینده مو با تو تصور نکردم. دیگه تو رویاهام خودمو با تو ندیدم. دیگه ... تازه دیروز بود که فهمیدم بدون تو هم آینده م قشنگه

زندگی چیست؟

گویم ای باد :

کجا روی چنین شتابان؟!

گوید جایی که خورشیدش طلوع نداشته باشد

گویم چرا؟

گوید جنون

گویم همراهت می شوم در این سفر

گوید چرا؟

گویم جنون

او می گوید و من می گویم

آخر زندگی چیست؟

زندگی چه طعمی دارد؟

آخر هر با هم بودنی و عشقی جدایی است

زندگی داستان غم انگیزی است که

اولش عشق است و آخرش....